Koningsdag – Drijfveren tips en inspiratie #199

De wekker ging gisteren al vroeg. Voor het eerst sinds we hier wonen zouden we op de vrijmarkt gaan staan. Ik dacht slim te zijn en reed onze volgestouwde auto alvast naar een plein achter de straat waar de vrijmarkt zou zijn. Zo konden we vrij makkelijk de spullen naar ons plekje brengen.

Maar...

Het was zo rustig qua parkeren op dat plein. Ik dacht, het kan niet zo zijn dat ik de enige ben die dit bedacht heeft. Maar goed, ik moest ook nog wakker worden dus ik liet het maar zo en liep naar huis.

Een uurtje later liepen we naar de auto om de spullen naar onze genummerde plek op de vrijmarkt te brengen. Maar wat zie ik: iedereen mag met zijn auto de straat in waar de vrijmarkt is om voor zijn plek te spullen uit te laden.

Dat is misschien niet gek maar wel als je bedenkt dat ik al ruim 20 jaar in Amsterdam bij het Vondelpark Koningsdag vier en waar geen parkeerplekken zijn, geen genummerde plaatsen en waar je gewoon staat te dringen voor de hekken totdat ze open gaan. En dan zo snel mogelijk rennen voor een plekje.

Maar goed Hillegom is Amsterdam niet bleek maar weer eens. Dat wist ik natuurlijk al lang. (Ik zal je nog wel eens het verhaal vertellen hoe ik hier ben beland nadat ik had gezworen om nooit in een dorp als Hillegom te gaan wonen ;).

Maar goed ik keek nog eens goed naar de volgestouwde auto waarvan onze jongste zei: De auto is voller dan wanneer we op vakantie gaan. Dus toch maar de auto gepakt en achteraan in de rij aangesloten om op de plek zelf onze spullen uit te laden.

Ik parkeerde schuin tegenover ons kleedje zodat de andere auto's langs ons konden. De vrouw van het kleedje naast de auto vond dat maar lastig. Ik stond voor haar kleedje, o jee. Terwijl er nog geen kopers waren, het was tenslotte 8.20 uur en de eerste kopers zouden er pas officieel om 8.45 uur zijn. Maar goed, rustig blijven en de auto een stukje doorgereden want geen zin in discussie.

Terwijl ik onze rommel, sorry verkoopwaar, aan het uitladen was, zei ik tegen onze kleedjesbuurvrouw, ik wist niet dat je met de auto tot aan je kleedje kon rijden om uit te laden. Waarop zij zei dat stond toch in de mail.

Okee, okee, adem in en uit.

Ik bedoel het was vroeg, ik had er voor mijn gevoel al een halve dag opzitten en mijn hoofd ging in de drijfverenstand.

Op Koningsdag is alles Oranje maar deze opmerking was niet Oranje. Nogal Blauw zeg maar (zonder Rood en Wit dat dan weer wel).

Het stond toch in het mailtje?

Geen idee, we moesten inschrijven en er werd geloot dus het enige waar ik naar keek was het resultaat (Oranje): hebben we een plekje of niet? En die hadden we. De rest van de mail heb ik amper gelezen (Geel, ging over de hoofdlijn en niet over de details (Blauw).

En nu mijn drijfverenmodus een maal was aangezet kon die niet meer uit. Ik zag onze kleedjesbuurvrouw alles netjes ophangen en opvouwen voor de verkoop. Zij was eerder op de plek dan wij, had een kwart van onze spullen maar was om 8.45 uur net klaar. Alles zorgvuldig geordend (blauw).

De kleedjesbuurvrouw aan de andere kant had haar kleed uitgevouwen begon direct aan de onderkant een 3 A4-tjes te plakken met daarop €1,-, €3,- en €4,-. En vervolgens daarboven de spullen geordend neer te leggen. Aha, vandaag zat ik tussen twee kleedjesbuurvrouwen met een Blauwe drijfveer geklemd.

We verkochten lekker waarbij altijd de stelregel is hoe groter het item, hoe goedkoper want het kan maar beter weg zijn. We zagen heel veel mensen met een dozen lopen met Oranje tompoucen. Een traditie (Paars) voor veel mensen blijkbaar.

Zo rond half 1 ging de loop eruit en gingen we onze spullen inpakken. Terwijl we inpakte zei onze jongste: Ik vond het leuk vandaag. Wat vond je leuk, vroeg ik. Ik vond het leuk om mensen blij weg te zien gaan met wat ze kochten. Ik smolt. Mooi hoe hij dat zag vanuit de Groene drijfveer.

Ik was nog niet thuis of riep: En nu het leukste, geld tellen! Ja, de dag begon Oranje en we sloten de dag Oranje af. Geld is resultaat.