Tijdens ons weekendje weg naar Brugge en Gent (absolute aanrader trouwens Gent!) kwamen we in het Design Museum terecht. Ik had er niet echt zin in. Waarom niet? Ik heb altijd een beetje moeite met moderne kunst.
Moeite omdat ik moderne kunst vaak niet begrijp.
Kunst die ik begrijp, kan ik mooi of niet mooi vinden. Ik bedoel de Zonnebloemen en de Nachtwacht, die begrijp ik. Geen probleem!
Maar bepaalde stellages waar van alles hangt, staat en ligt… Ik snap ze niet.
Vaak loop ik dan naar het bordje met de toelichting. In de hoop dat er een uitleg bij staat, die ik snap. Maar vaak maakt de uitleg het er niet makkelijker op om het te begrijpen.
En gefrustreerd dat ik dan ben! Want vanuit Geel wil ik dingen snappen!
Voor Geel en dus ook voor mij is het een absolute voorwaarde dat ik dingen snap. Dat dingen kloppen. Dat geldt niet alleen voor kunst maar ook voor regels. Ook nieuwe ideeën worden kritisch bekeken. Niet omdat ze nieuw zijn maar omdat ze moeten kloppen.
Dat maakt het ook lastig. Want vaak voel, zie of hoor je dat zaken niet kloppen maar kan je je vinger er niet opleggen. En dan ineens met een klein stukje nieuwe informatie, doordat iemand anders zijn visie geeft bijvoorbeeld, valt ineens de puzzel in elkaar.
Blijer kan je mij niet hebben.
Kunst is niet te snappen, dat vind je mooi of niet, zeggen anderen dan. Nou nee, niet voor mij. Een kunstwerk wat ik niet mooi vindt maar wat wel gemaakt is vanuit een gedachte die ik begrijp, kan ik nog wel mooi vinden. Zeker als ik iets van die gedachte herken in het kunstwerk. Eigenlijk vind ik dan de gedachte achter het kunstwerk vaak mooier…
Voor mensen met een Groene drijfveer is het bovenstaande echt een ver van hun bed show. Zij kijken of liever voelen of een kunstwerk hen raakt. Of het mooi is, esthetisch.
Die vinden mijn gezwam over kunst begrijpen abacadabra. Je voelt het of geniet van de schoonheid van de kunst. Ja, dat begrijp ik dan weer niet maar daarom zijn we ook niet hetzelfde.
Van de kunst van Maarten Baas in Gent kon ik wel genieten, die begreep ik tenminste!
Vooral zijn serie Real Time. Verschillende soorten klokken. Grootvadersklokken. Digitale klokken. Of gewoon twee vegende mensen. Gedachte erachter was dat we gevangen zitten in de tijd. Maar als je de tijd neemt om naar de tijd te kijken, je kan ontspannen.
De kunst van ontspannen dus ;).
Hoe kijk jij naar kunst? Is dat vanuit begrijpen of vanuit esthetiek? Of anders?
