In het artikel van vorige week in de VK ging het over de 100 dagen van Marcouch
Is Marcouch nu een sheriff of een verbinder? Tsja, dat is een goede vraag! Een sheriff / politie-agent is iemand met een blauwe en een rode drijfveer. Want blauw constateert een afwijking van de regels en met Rood wordt daar een consequentie aan verbonden. Een boete dus!
Een verbinder wordt gedreven door de Groene drijfveer. Voor Groen is de menselijke maat belangrijk. De norm is dat mensen horen bij te dragen aan een prettig, sociaal samenleven.
Wat mij opvalt in het artikel is dat de nadruk erg op het verbindende ligt waar eerder in Amsterdam de nadruk op zijn sheriff-gehalte lag. Lees de volgende quotes maar eens:
“De maanden na zijn benoeming trok Marcouch eropuit om de stad te verkennen. Soms alleen, soms met begeleiding, ging hij op de fiets door de wijken. “om in de haarvaten van de stad te komen” zoals hij dat zelf noemt.’
“Zijn de problemen er niet, of hebben jullie ze niet in het vizier?, dringt de burgemeester aan. Wat kan ik voor jullie doen? Wat is jullie opdracht aan mij? Voel je uitgenodigd als je ergens tegen aan loopt.”
“Voorlopig ligt de nadruk op kijken en luisteren. Waar mogelijk fungeert Marcouch als boegbeeld met een boodschap van optimisme.”
“Aboutaleb is de man van de harde lijn. Daar is Marcouch niet vies van. Maar hij laat zich net zo lief inspireren door Job Cohen, de ex-burgemeester van Amsterdam: die niet alleen lief was, benadrukt Marcouch. “Job kon streng zijn. Maar hij zocht ook verbinding.” Dat wil Marcouch ook doen. Vooroordelen bestrijden, mensen bij elkaar brengen. Ik wil graag al het goede dat ons land te bieden heeft prominent stellen, in plaats van het zwartgallige te benadrukken.”
Maar dan, terwijl Marcouch verbindt, communiceert en luistert, toch nog een rode opmerking (je weet wel, beetje confrontatie kan geen kwaad…): “Joop en Theo mopperen dat er steeds meer nieuwkomers in de wijk komen. Wij zijn nog van de oudere generatie. Het contact in de buurt is niet meer zoals het vroeger was. Marcouch knikt vriendelijk: ’En u zegt dan niet tegen nieuwe bewoners: welkom in de buurt?’ Ze kijken bedremmeld terug. “
