In maart bracht Brené Brown weer een nieuw boek uit: Verlangen naar verbinding, Er echt bij horen en de moed om alleen te staan.
Brené Brown zag ik voor het eerst in een TED talk over de kracht van kwetsbaarheid. Volgens mij is die video al 34 (!) miljoen keer bekeken, jij hebt ‘m vast ook al gezien?
Ik heb alle boeken van Brené Brown gelezen, waarbij Sterker dan ooit tot nu toe mijn favoriet is. En… ik verklap het alvast, favoriet blijft.
Wat ik altijd mooi vindt aan Brené Brown is dat ze vindt een onderwerp, bakent dat goed af en onderbouwt haar idee met onderzoek. (Vanuit drijfveren bekeken is dit echt een Geel boek). Tevens combineert ze haar onderzoek met interviews en eigen ervaringen.
Maar wat ik in dit boek miste is “Hoe dan?”. Haar gedachten, visie kan ik mij in vinden: “Er echt bij horen vraagt niet van ons dat we veranderen wie we zijn. Het vraagt juist van ons dat we zijn wie we zijn. Maar in het boek ontbreken daar echte handvatten voor.
Ook schrijft ze in dit boek over de tegenstellingen die in Amerika nu erg spelen. Ok, maar daar kan ik niet zoveel mee.
Neemt niet weg dat dit boek een mooie inspiratiebron is met prachtige stukken tekst en quotes.
Zo is er een mooie quote van Joseph Campbell, toch maar even in het Engels, mijn afwijking, I know ;0):
“If you can see your path laid out in front of you step by step,
you know it’s not your path.
Your own path,
You make with every step you take.
That’s why it is your path.”
Mooi want volgens mij gaat het om de zoektocht en niet perse de bestemming. Het is proces van de zoektocht en waar het je onderweg brengt. Het is het verhaal van Steve Jobs met zijn ‘connecting the dots’. Te zien in de TED talk ‘How to live before you die’
Nog een mooi stuk gaat over toestemming. Het gaat over haar eerste ontmoeting met Oprah maar het is een tip die we allemaal wel kunnen gebruiken. Op dat moment is ze onzeker en bang en ‘stapt ze uit het moment’. Ze bedenkt : ‘ik heb een toestemmingsbriefje nodig om ermee op te houden om zo serieus en zo bang te zijn. Ik heb toestemming nodig om vandaag plezier te hebben. Ze schrijft een geeltje en zet daarop: toestemming om uitgelaten en gek te doen en lol te hebben.
Het is de eerste van honderden toestemmingsbriefjes die Brené Brown zal schrijven aan zichzelf. Onlangs volgde ik een training en ik merkte niet alleen bij mijzelf maar ook andere deelnemers dat we soms impliciet zitten te wachten op toestemming. Van wie eigenlijk? Ja dan kan je wachten tot je een osn weegt of je geeft jezelf toestemming. Met of zonder briefje. Een beetje zoals coach Suzanne Evans in haar boek The way you do anything is the way you do everything zegt: Who has to die, before you do what you have to do? Oké dat is nogal een confronterende vraag maar hij is duidelijk.
Nog een andere mooie les uit het boek gaat over zichtbaarheid. En over wat mensen tegen je zeggen. “Ze zeggen tegen je dat je een olifantshuid moet ontwikkelen zodat het niet tot je doordringt. Wat ze je niet vertellen is dat door je olifantshuid alle andere dingen ook niet tot je doordringen, zoals liefde, intimiteit en kwetsbaarheid’. En dat is wat je vaak ziet gebeuren. Er komt iemand met een vervelende reactie op een post en je probeert je te beschermen zodat het je niet raakt. En dan is het mooi want Brené Brown gaat verder: “Dat wil ik niet. Een olifantshuid werkt niet meer. Ik wil transparant en doorzichtig zijn. Om ervoor te zorgen dat dat ook werkt, moet ik de tekortkomingen van anderen en hun kritiek niet overnemen. Ik belast mijzelf niet met de dingen die jij zegt.” Boem! Mooi want dit gaat niet over jezelf wapenen en hard zijn maar over jezelf niet belasten met de oordelen van een ander.
In dat kader nog een mooie over het vertellen van verhalen en waarom jouw verhaal er ook toe doet: “Er is een stilzwijgende boodschap dat de enige verhalen die de moeite waard zijn om te vertellen de verhalen zijn die in geschiedenisboeken terechtkomen. Dat is niet waar. Elk verhaal doet ertoe. Het verhaal van mijn vader doet ertoe. We zijn allemaal waardevolle mensen die hun verhaal mogen vertellen en gehoord mogen worden. Iedereen heeft het nodig om gezien en gerespecteerd te worden, net als we allemaal adem moeten halen.”
Ik kon nog wel even doorgaan maar sluit af met deze: “Net als alle inspanningen die de moeite waard zijn, moeten we ons kwetsbaar opstellen en bereid zijn voor moed boven gemak te kiezen. We moeten door de wildernis heen, of beter nog: leren hoe we de wildernis worden.
Hoor graag welke quote /citaat jij inspirerend vond uit dit boek.
P.S. Lees ook mijn andere blogs:
- Big Magic – Elizabeth Gilbert
- Intuïtie en uitblinkers – Malcolm Gladwell
- The subtle art of not giving a f*ck – Mark Manson
- De zin van het bestaan – Victor Frankl en Kutkanker van Bibian Mentel
- De monnik van mokka – Dave Eggers
