Mensen of regels Groene en Blauw drijfveer

Mensen en regels – Drijfveren in de media #81

Maar daar hebben we toch een afspraak over gemaakt hoorde ik haar zeggen. Ja zei de ander dat klopt, maar ik dacht het is toch niet zo druk. Maar we hebben toch afgesproken dat externen hier niet mogen parkeren. 

En zo ging de discussie nog even verder. Zij refereerde aan de afspraken die zijn gemaakt. Hij aan dat er soms, om wat voor reden dat ook,  wel een uitzondering gemaakt kan worden. 

In de ogen van Blauw is een afspraak een afspraak. Er zijn ook geen uitzonderingen op want waar heb je anders afspraken of regels voor?
Nietwaar, Blauw?!

Voor Groen ligt dat toch echt anders. Regels oké maar er zijn nu eenmaal, vaak persoonlijke, situaties die maken dat de regels niet altijd precies hoeven te worden toegepast. 

De discussie die ik hoorde was dan ook grappig vanuit de drijfveren. Zij bleef vanuit Blauw hameren op de afspraken die waren gemaakt: De afspraken die waren gemaild. Dat toch al sinds de zomer was. Dat die afspraken ook van toepassing waren voor hem en voor ieder ander.

Hij bleef vanuit Groen redenen aanvoeren waarom er deze keer een uitzondering gemaakt was. Want de collega van Facilitair had hem inderdaad geïnformeerd over de afspraak. Maar het was deze keer niet druk bovendien had hij een elektrische auto die opgeladen moest worden en had hij straks weer 200 kilometer voor de boeg.

En het grappige was ze kwamen er ook niet uit. Ze bleven ‘langs elkaar heen’ praten. Voor Groen werd de discussie wat ongemakkelijk, de sfeer werd er niet beter op. En dus hoorde ik hem vanuit Groen zeggen dat hij volgende keer wel ergens anders zou parkeren. 

Ik herken dat ook vaak in teams, er worden afspraken gemaakt. Bijvoorbeeld clean desk of elke dinsdag met zijn allen op kantoor. Daar is iedereen het mee eens. Maar als zich dan een situatie voordoet dan vindt Groen het niet meer dan logisch dat er van de afspraak afgeweken wordt. Want ja, in dit geval….

Heb jij als eerste een Blauwe drijfveer en komt daarna Groen dan zal voor jou gelden dat regels boven mensen gaan. 

Maar heb jij als eerste een Groene drijfveer en komt daarna Blauw dan zal voor jou eerst de mens komen en dan pas de regel.

Mooie discussie levert dit ook altijd op in teams. Want dat we afwijken van regels, dat is niets iets waar Blauw blij van wordt. Maar als het dan toch moet laten we dan afspreken wanneer we afwijken. 

Maar ja, niet alle situaties zijn weer in regels te vangen wanneer er van een afspraak wordt afgeweken. En Groen vindt dat dat per persoon mag verschillen. 

Toch zie ik dat vaak gebeuren. Ook in de politiek, er gebeurt iets wat we niet oké vinden en gelijk gaan we regels maken. En als die regels dan gemaakt zijn inclusief de afspraken wanneer we afwijken, dan is Groen er als de kippen bij om te zeggen dat het in die en die situatie niet goed uitpakt, niet eerlijk is.

En? Wat herken jij?

Wil jij weten of Groen of Blauw een van jouw drijfveren is?  Wat jou energie geeft en kost? Wat jouw kwaliteiten zijn? En wat je valkuilen zijn? Laat mij dan je persoonlijke drijfverenprofiel maken. Binnen een half uur weet jij wat jou drijft, wat je energie oplevert en kost maar ook welk gedrag je onder stress laat zien. 

Je krijgt dan van mij een link naar een online vragenlijst, die vul je in 20-30 minuten in en je kan direct je persoonlijke drijfverenrapport van ruim 25 pagina’s downloaden. Ik stuur je dan een link om samen (online) door je drijfverenprofiel heen te lopen en je vragen te beantwoorden. 

drijfveren in de media - lik op stuk

Lik op stuk – Drijfveren in de media #37

Op aanraden van een collega ben ik begonnen met het boek: Verdrink geen dooie eend / de kunst van beminnelijke doeltreffendheid van Marry de Gaay Fortman.

Toen ik het boek opensloeg viel mijn oog op deze anekdote: ‘Lik op stuk’. Mijn drijfverenblik begon gelijk te werken ;). Graag deel ik dan ook deze anekdote uit het boek met je:

In het dagelijks leven kom ik heel vaak in de verleiding lik op stuk te geven. Mijn  eerste impuls is het gevecht aangaan. Dat ik daarvan nog niet ‘genezen’ ben, merkte ik onlangs toen ik met mijn goede vriendin door Amsterdam fietste, op weg naar het theater.

Mijn vriendin sloeg linksaf, maar ik fietste rechtdoor. Ik stopte zodra ik merkte dat ik haar ‘kwijt’ was en ook zij draaide om, maar zag daarbij een fietser die achteropkwam over het hoofd.

Ze botsten en hoewel het allemaal erg meeviel, zei mijn vriendin uitvoerig ‘sorry’. Die fietser –een heel nette meneer met een zuinig gezicht, zijn spullen in een oude leren school, strak in het pak –bleek echter nogal een zeurkous.

Hij bleef maar doorgaan over een knik in een spaak, die met het blote oog nauwelijks waarneembaar was. Mijn vriendin toonde begrip, keek naar de spaak en vroeg wat het moest kosten. “Ik zal u twee tientjes geven voor de reparatie.”

Dat verbaasde me en voordat ik het wist, begon ik de zure fietser de oren te wassen. “Je keek zelf niet uit en ik zie de schade niet eens!”. Waarop de man woest op mij werd en tegen mij tekeerging. Ineens kwam mijn vriendin en bijna stampvoetend tussen. “Hou toch op!” beet ze ons beiden toe. “Ik ben hierover in onderhandeling, niet jij! En wat u betreft: u bent met mij in gesprek, niet met haar!”

Voortvarend pakte ze de kwestie op, sms’te de man haar telefoonnummer –dat hij ter plekke mocht controleren- en stapte bozig weer op de fiets. “Ik ga voor twee tientjes echt niet moeilijk doen. Een verspilling van energie en mijn goede humeur en ik vind het idioot dat jij die strijd wel aangaat. Bemoei je niet met dit soort dingen!” Ai.

Een week later kreeg mijn vriendin een sms’je van de zure fietser. De reparatie kostte zeventien euro –en let op de schoonheid van het detail- achtentwintig cent. Ze betaalde dat bedrag diezelfde middag nog. Hij blij (erkenning), zij blij (liever in de minne schikken dan een onnodig gevecht aangaan) en ik een les geleerd: niet altijd mijn impulsen volgen. Waarom het gevecht boven de goede verhoudingen en je eigen humeur stellen? Die les is heel wat meer waard dan zeventien euro en achtentwintig cent.” (Deze tekst is overgenomen uit het boek met toestemming van de uitgever.)


Herken je het gedrag van bepaalde drijfveren in deze anekdote?

Nee, niet gelijk doorlezen. Wat herken je? 

Minimaal drie drijfveren te herkennen, dus denk nog even na.

Ja, heb je er drie?

Als eerste, de titel. ‘Lik op stuk’ is al een Rode titel.

Ook het Rode gedrag van de auteur zelf, ze wast de ‘zure fietser’ de oren op een manier waarbij ze direct in de aanval gaat. De ‘zure fietser’ reageert ook met Rood gedrag.

Als tweede, de vriendin van de auteur, wat denk je? Groen of Oranje? Het lijkt Groen gedrag omdat ze begrip toont en gen zin heeft in geruzie. Maar als je verder leest vindt ze het gewoon verspilling van energie. Ze kiest ervoor om even praktisch met de situatie om te gaan. Niet zeuren over twee tientjes, geen energie (en tijd?) verspillen. Kortom het doel is belangrijker dan de manier waarop.

En als laatste, de ‘zure fietser’. Welk gedrag herken je? De fietser lijk heel precies, hij ziet een verbogen spaak en stuurt een sms met het exacte bedrag. De beschrijving van de fietser is niet heel positief. Zou best kunnen dat de auteur een allergie heeft op Blauw ;)

En? Had je ze allemaal? 

Hoor het graag!

P.S. Mijn blog voortaan wekelijks direct in je mailbox ontvangen? Schrijf je dan hier in!